post

nimbos

Nimbos é o título dun espléndido libro de Xosé María Díaz Castro co que fun agasallado un 23 de abril de hai uns anos. Tardei en lelo, pero cando o fixen quedei deslumbrado. E agradecido.

O vídeo amañeino esta tarde, sen saber que unha persoíña querida estaba nese momento vivindo o cabodano da morte de seu pai.

Pois para ti vai, aínda que á deshora.

[vimeo 23501604]

Tamén en YouTube [aquí]

Comments

  1. Exquisito

  2. Non foi a deshora, non. Se é a lembranza, é 9 de maio. Traer o seu recordo de emocións ambigüas ó presente é facer coa memoria un deses primeiros planos teus: a grandeza da herba pequerrechiña.
    Agradecida pola dedicatoria. Emocionada.
    P.

  3. De que lograches todo un espectáculo non hai duda, pero tamén….. por momentos,
    unha pequena sensación de desacougo ( ou, igual mo pareceu só a min ? )

    “…. que, coma onte, os poemas sexan o fósforo do lume
    que acabe ardendo nas veas, nas calugas,
    e no fondo de todo… o meu prado verde
    …. en chamas !!! ” O. de souto

  4. A pesar da tristeza, a beleza sempre permanece.
    Apertas.

Trackbacks

  1. […] poucos días publiquei unha entrada que se titula nimbos. O post leva un pequeno traballo en vídeo no que xoguei con versos de Xosé Mª Díaz […]

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: