post

despois de xantar

Onte probei por primeira vez as prestacións dunha cámara fotográfica réflex en modo vídeo.

Foi despois de xantar. Día soleado, temperatura agradable, unha horiña libre por diante: a ocasión propicia para coller a cámara e obter información de primeira man das posibilidades que ese trebello lle pode ofrecer a calquera persoa aficionada á imaxe en movemento. A cámara é unha Canon EOS 60D, que ofrece uns moi respectables 18 Mpx en modo foto e calidade Full-HD (1920 x 1080 píxeles) en vídeo.

A gravación que ofrezo está feita con imaxes recollidas onte en Cachóns e Silleda nas horas propias da sobremesa e da sesta. Sería por iso que escollín unha nana como complemento musical?

Nota: poñelo en HD, aínda que haxa que deixalo cargar para velo sen cortes!

En Vimeo:

[vimeo 23301578]

En YouTube:

Comments

  1. Zeltia says:

    Non podo velos!, ningún dos dous!, vale que me corten youtube, pero Vimeo tamén? [Opsss!, dime],
    Estou excitadísima, porque non o crerás, pero esa primeira imaxe-portada que permite ver Vimeo levoume aos meus 4 aniños!, non pode ser que esa casa sexa a da Ferreira! ese hórreo, ese hórreo! e a casa de pedra coa grande chimenea que se adiviña… Xosé, mira que teño unha maña´ xa moi tremendamente emotiva -noites alegres mañáns tristes-

    • Caravaggio says:

      Irmá Zeltia, neste caso pode crer que nada é por azar

      • la virgen!, falabarato.

        • Hoxe, dende esta mañá que vin a casa [que non parece vivida, senón soñada], non se me foi da cabeza este teu vídeo en todo o día.
          Tan pequechiña que era cando vivín alí, naquela casa do horreo vermello, e cantísimas imaxes me veñen á cabeza! : -eu debaixo do horreo, da viña; asustada pola primeira tronada; apañando ramallos de cereixas debaixo da cerdeira; esmagando as uvas no lagar, comendo caldo no colo de miña nai-
          [parece un vídeo feito coa túa marabillosa cámara nova, unha sucesión de imaxes onde non soa música, só un triste silencio]

          Estiven buscando no meu antigo blog, e encontrei un post que escribín no 2009, cando eu mesma recuperei, asombrada, moitos deses recordos e que tí hoxe, de novo, me lembraches.
          [hai noteu vídeo de hoxe algún recanto, ademáis desa casa, que me emociona tamén ver. Grazas, grazas, grazas!!!!]

          E a seguirlle sacando partido a esa xoiña de cámara nova que tés,
          tomando esas imaxes tan túas, con esa maneira persoal de editar os vídeos…
          Aquí, dende logo, tés unha seguidora fiel.

          Apetéceme compartir contigo [e cos teus lectores] ese post que menciono máis arriba.
          [que menos!, despois de poñerme tan pesadiña e sensiblona hoxe… e copar o número de comentarios do teu post! :-)]

  2. Pois mira que empregaches ben a hora da sesta!!! É un vídeo moi fermoso.

  3. eliseumera says:

    Pois si que vai ben o trebello de marras.

  4. A nana, máis que para dormoir…, para soñar espertos…
    Sacaches unhas imaxes con ben boa nitidez!

  5. Que bonito é , a paz que se transmite e impresionante, xunto ca nana e para durmir coma unhos anxiños!
    Namorame o movemento das follas, árbores… o orballo, a auga correndo tranquila, a mirada tranquila e serena de Uxío… e algo único. Hasta os gatos son felices, que máis se pode pedir nesta vida, estos momentos son especiais, e temolos na vida a diario, sen gastar nada. Que gran tesouro e a natureza!
    Noraboa Xosé, sabes captar os pequenos detalles, e os movementos do que parece que está morto e que na túa mirada e cámara, cobra vida. Gracias por compartir con nós o que ven os teus ollos.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: