post

e chovía

[Hai xente que fai maxia cun sacho. Hai xente que sabe que unha leituga é moito máis ca unha leituga. Hai xente que fai fotos dos seus tomates e mas manda por SMS. Ou da tortilla que acaba de facer con ovos e patacas da casa… Ovos de galiñas felices, escribiu alguén que tamén facía maxia]

O domingo púxose a chover. Collín a cámara, un paraugas para protexela e fun pola horta para vivir o orballo. Unha vez máis, e xa van moitas, admirei o traballo incansable de meus pais, horteláns felices de selo.

[vimeo 24439466]

Comments

  1. Non me vai ben en HD, así que desactivei a opción. Índa así vese moi ben, con ese movemento tan sutil. Noraboa aos teus papis polo bo traballo da horta, que para eles será a cousa máis normal do mundo.

  2. Alfred Hitchcock says:

    My dear colleague,
    I sincerely congratulate you for not following my no animals filming rule in such a successfull way.
    God bless you.
    A.H.

    • xdafonte says:

      Moi agradecido polas súas agarimosas verbas. En realidade seguín ao pé da letra as dúas terceiras partes da súa norma: nin nenos nin, por suposto, Charles Laughton.

  3. ” Coma auga de maio ” foi a choiva do domingo, para as verduriñas da horta.
    E iso que pola mañá, luceu – moito- e deixouse sentir o precioso soliño … así o brillo das rosiñas !!!!.
    Unha pérdese unha vez máis, mirando, con orgullo o agradecida que pode ser a terra coidada con tantísimo mimo e cariño… paciencia…esmero…
    Non creo que haxa tortilla nin tomates, comparables a toda esta bonanza coa que ti nos agasallas día tras día.
    Aperta de agradecemento, e con brillo nos olliños.

  4. Nun primeiro momento as pingas de auga figuráronseme bágoas (das mainiñas, das que alivian, neses choros blandos que nin desfiguran a cara e que deixan un pouso de paz) Pero por que ían chorar esas follas vizosas? [Nese froito da terra Intúese o amor que fai xermolar a vida]
    As imaxes saen da pantalla, Falabarato. Tanta nitidez. Tanta cor.

    A música vaille moi ben, pero penso que non perdería nada en silencio. (O silencio florece […]
    Con eses efectos que lle metes ó video fas que a choiva que cae sexa lentísima, vólvese íntima. A choiva máis silenciosa. É como asistir a algo privado.

    E O aramio do tendal non está roto (lembrei un poema de Dores Tembrás).

  5. ah bueno, vaia con que celebridades [mortas] te codeas!

  6. Andrea says:

    Gracias por ese fermoso vídeo-homenaxe aos teus pais. Eles non aparecen, pero están ben presentes: nos madeiros apilados para o frío do inverno, no esplendor da horta, nesas pinzas baleiras das que Esther de Cachóns colgará a roupa da súa xente cando pare de chover…

  7. O traballo de teus pais non só é incansable, que o é, senón tamén ben “curioso”, que dirían na terra da miña nai, ben pretiño de aí, coa acepción de “coidadoso”, “coidado”, “feito con mimo”…..”Esta lluvia que ciega los cristales/alegrará en perdidos arrabales/las negras uvas de una parra….”.Borges dixit.

  8. Edelmiro Silveira says:

    O Edelmiro viu, cheirou, gozou… e logo, con sumo pracer, descansou.

  9. Levo anos admirando os teus vídeos onde algo tan normal para nós semella arte.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: