post

o ferreiro da palabra

[pasou un 11 de maio…] 

O viaxeiro baixa do tren e bota a andar amodiño. A súa mirada vai xogando a perfilar os contornos da arrebatadora luz que se concentra na sala de espera da estación, co sol entrando a eito polas fiestras. A súa única equipaxe é unha bolsa de rosquillas de Piloño.

Dores e Zeltia, Zeltia e Dores, ghrade e caínzo, o encontro desde hai tempo agardado, a confesión do viaxeiro: Dixéravos que ía traer rosquillas de Remigio, pero acabáranse, así que Maridepiloño colleumas de Dora. Hanvos saber ben.

Xantan no Rincón de Gran Hermano, exquisito antro só para iniciados, e falan de Lois, da escrita de Lois, do poeta Lois, do legado Lois, do mundo Lois. Falan tamén, claro que si, das barrabasadas que no seu nome se perpetran nestes días tan propicios. Falcatruadas, inxustizas, atropelos.

Chegan as cinco e comeza o obradoiro. Sucédense as lecturas, as intervencións, os silencios… O viaxeiro está fascinado. E pouco importa que do outro lado do tabique chegue o ruído das partidas de dominó. E nada importa que haxa entre os asistentes quen nunca escoitara falar dun tal Lois Pereiro. Non lle importa a Dores, que fala coas mans, que cala coas olladas. Non lle importa a Zeltia, que ten os libros de Lois cheos de anotacións a lapis, salpicados de evocadoras flores secas (e aí está a foto), de subliñados, de referencias, pero que pensa que non, que ela non sabe nada. Que sorte teñen Dores, Zeltia e todos os e as que pensan que non saben nada: só eles aprenden.

Non lle importa tampouco á señora da esquina, que se mantén calada toda a sesión e que só toma a palabra para dicir que non é capaz de ler a Lois porque o seu fillo morreu de SIDA. Intentei lelo, pero non dou, teño que saír da casa, é superior a min.

Dores rompe a chorar mentres a señora volve ao seu silencio.

O viaxeiro regresa coas maletas cheas.

Inclinación de cabeza.

Comments

  1. I like this post moito moito [iso sí: eu, as rosquillas, nin as probei :-/ ]

  2. Emociona ler a emoción vivida – deste once de maio – na que logras ou lograches
    facer sentirme alí.
    E dou mil gracias de poder saber un pouco de Lois. P. Así como tampouco esquecerei a data
    na que me fixeron reparar naquel libriño grisáceo de aspecto vello e sufrido.
    [ ás veces non é doado entender, pero abóndame con ir sentindo; xa non é pouco ]

    Graciñas Mestre viaxeiro.

  3. Maribel-bel says:

    Cheguei tarde a obra, vida e sorrisos de Lois Pereiro. Na súa poesía de amor e enfermedade chorei, sentindo o latexo dos seus “sublimes versos” e agora lendo ese diario case perfecto dos días con noites que é tan conscente de sentir. Namoreime del.
    O certo é que teño a impresión ás veces
    que se fai máis patente cada día
    de que pese ás evidencias en contra
    debín morrer daquela
    e estou vivindo un soño repetido
    nas noites dos que me seguen querendo. Lois Pereiro

  4. Anónimo says:

    Tristemente convivo coa túa ausencia / sobrevivo á distancia que nos nega

  5. Que bonita a imaxe do libro aberto de Zeltia!
    Seguramente na túa equipaxe de ida, ademais das doces rosquilliñas de Piloño, levabas un peto repleto de ilusión, humildade e ansia por compartir, aprender e sentir. Así é doado voltar coas maletas cheas!!!
    Emociona ler todo o que contas e como o contas; de xeito especial, o silencio daquela nai…
    Biquiños

  6. Con este relato tan ben escrito, casi me parece de estar alí, vivindo cada escea, e sentir as mesmas emocións ca vós, a verdade e que transmitides unha grande paixón por este escritor, case me tedes convencida de ler os seus libros.
    Grazas, e non deixedes nunca de soñar cas palabras!

Trackbacks

  1. […] o ferreiro da palabra – Falabarato di: 13 Maio, 2011 ás 9:16 am […]

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: