post

Cabra vella

Nuns sitios chámanlles cacharelas, noutros dinlles luminarias e para nós son cabras vellas. Fogueiras da noite de San Xoán. Que ardan con xenio e que non deixen de arder, que hai moito que queimar!

Comments

  1. …y estamos tan agustiitooo….!!!
    Era así como cantaba o dono de Hirbabuena. E, é así como vos facedes sentir “aghustiño” conseguindo de novo unha vez máis avivar a total admiración,e facendo que sexa tan natural algo sinxelamente perfecto :)))
    Unha segunda parte non tería desperdicio…para ver como quítala bata e queimas -rijón-
    (Falo de saltala cabravella…;)
    Moitos bicos.

  2. Vaia sorpresiña nos tiñas aí gardada da noite de San Xoán. Sodes tremendos, auténticos! E ti, apareces ataviado como maestro de ceremonias, digo de esconxuros (ou é que ía frío?), haha!
    Bo humor, así me gusta.

  3. Un aplauso para dona Esther por me lembrar unha palabra tan bonita como “cambra” que eu teño oído tanto e tanto alá pola Ponte Ledesma nos anos da miña infancia.Ela si que sabe. A ruda si que xa a teño máis recente, panacea universal de tódolos males para a miña nai, que tanto vale para un roto como para un descosido. Ela foi, tamén na miña casa, un ingrediente máis da auga de san Xoán para quitar o meigallo. Felicidades por este anaco do beatus ille….a grandeza da sinxeleza.

  4. Curioso nome o de cabra vella !.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: