Un paseíño [caótico] pola Ría de Noia para empezar o 2012.
Para velo en YouTube, vai aquí
Like this:
One blogger likes this .
[Vídeos de produción propia e historias máis ben mínimas]
Falaron
 | uxio en no mesmo barco |
 | zeltia en no mesmo barco |
 | S en no mesmo barco |
 | marsanpilo en no mesmo barco |
| Anonymous en o voso galo, comadre |
| s en o voso galo, comadre |
 | silledense en o voso galo, comadre |
| Mer en o voso galo, comadre |
| zeltia en o voso galo, comadre |
| Anonymous en the economist |
As entradas de Falabarato, por Xosé Fuentes, están baixo unha licenza de Creative Commons Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 3.0 Unported.
vexo aí algúns guiños, [coma nomes] e outros que se me escaparan por falta de datos.
sorprendeume a música, pero atopo unha harmonía co ritmo co que van as imaxes.çDecididamente o videoclip é un xeito artístico de expresarse (inda que non che mole a tí q
bueno, a ghata (Puto Gato) deulle a enviar ao comentariio, sin telo rematado, pero vexo que, acento máis cedilla menos, cólleselle o sentido. Non se pode controlar todo.
Encantoume é un vídeo moi fermoso.
Bicos
[caótico] pero fermoso.
Sobran as palabras;-)
Bicos
Ah, pois a min gustoume moito a cadencia que lle deche, lonxe das imaxes idílicas e balanceadas de postal, xa se sabe, barcas novas mandei labrar, atardereces laranxa no mar calmo. De feito, a xente que habitamos esas ribeiras (ou máis ben, elas habitan en nós), podemos identificarnos fácilmente con esa perspectiva grafiteira e semi-anárquica. A min pásame, polo menos.
Hai moitas imaxes idílicas pola ría adiante, moitas postais, pero a min tentoume máis ese outro lado que ti identificas como semi-anárquico, Estrella. Por certo, non sabía que hai no Son tantas desas alimañas chamadas pombas.
Outro día teralle que tocar facer un video que recolla os vistosos atentados urbanopaisaxísticos tan abondosos nesas ribeiras. E nin por esas dan acabado coa súa riqueza!
Aparte de eloxiar ou criticar o video, fasciname a capacidade informática do gato de Zeltia. Xa me imaxino ó gato xogando co rato. Dito esto, opino que o video vai moi ben de ritmo e conxuntado coa música pero boto en falta a voz dun narrador que dea consistencia a esta “caótica” sucesión de imaxes (como diría Risto Mejide)